G-8010. Automatyka w gramofonie do miniwieży

Po zakończeniu odtwarzania gramofon sam wyłączał napęd, a czujnik końca płyty uruchamiał mechanizm. Dwie prędkości i stabilizacja optoelektroniczna należały do jego podstawowego wyposażenia.

Gramofon do zestawu Unitra 8000

Fonica G-8010 pojawił się w 1988 roku jako podstawowy gramofon miniwieży z serii 8000. Był urządzeniem stereofonicznym klasy hi-fi przeznaczonym do płyt mono i stereo. Nie miał własnego wzmacniacza.

Talerz napędzał silnik prądu stałego paskiem. Stabilizację obrotów realizował układ optoelektroniczny, a stroboskop pozwalał kontrolować prędkość. Model oferował dwie prędkości i czujnik końca płyty, który uruchamiał automatyczne wyłączenie napędu.

Wkładka i ramię

Opis dokumentacji wskazuje magnetyczną wkładkę ME-100 z diamentową igłą sferyczną i mocowaniem 1/2 cala. Ramię miało małe opory w łożyskowaniu pionowym i poziomym. Automatyka podnosiła je po odtworzeniu płyty, a układ tłumienia wyciszał sygnał, gdy wkładka nie odczytywała rowka.

G-8010 był zatem gotowy do współpracy z wejściem magnetycznym w zestawie audio. Produkowano także eksportową wersję pod oznaczeniem DP 5100, opartą na tym samym gramofonie.

Późna generacja Foniki

Model łączył pasek, optyczne sterowanie i automatyczne podnoszenie ramienia. To odmienne podejście od starszych, prostych konstrukcji walizkowych: gramofon miał być jednym z elementów skoordynowanego zestawu, a nie samodzielnym urządzeniem z głośnikiem.

Katalog podaje wymiary jedynie częściowo i nie wskazuje nakładu. Wartości parametrów ramienia i wkładki pochodzą z dokumentacji modelowej.

Dane ogólne

Dane techniczne