W niewielkim kuchennym urządzeniu ważne są dwie rzeczy: silnik i sposób, w jaki jego ruch trafia do ostrza. Multiboy LZ 250 z Heidenau łączył je w kompaktowym rozdrabniaczu, który miał pomagać przy siekaniu i przygotowaniu surowych składników. Zachowana fotografia przedstawia jego późniejszego następcę LZ 251; różnice między wersjami są istotne i dlatego nie przypisujemy zdjęciu modelu LZ 250.

Produkt z Elbtalwerk
Multiboy był wytwarzany w VEB Elbtalwerk Heidenau, należącym do kombinatu Elektromaschinenbau Dresden. Źródła muzealne lokują jego początki w połowie lat siedemdziesiątych, a pierwszy LZ 250 pojawił się pod koniec tej dekady. Było to małe urządzenie, ale jego nazwa szybko stała się wspólnym określeniem kolejnych wersji rozdrabniacza.
Projekt pierwszego modelu LZ 250 przypisywany jest projektantce Margericie Kaiser. Konstrukcja mieściła silnik i mechanizm napędzający ostrze pod pojemnikiem roboczym. Pokrywę zamykano przed uruchomieniem; krótka praca urządzenia miała posiekać produkty w misie. W przeciwieństwie do dużej wieloczynnościowej maszyny kuchennej Multiboy zajmował mało miejsca i skupiał się na szybkim rozdrabnianiu.
Co zmieniło się w LZ 251
Na początku lat osiemdziesiątych LZ 250 zastąpił LZ 251. Zmiany obejmowały dłuższą oś silnika, inny sposób mocowania noża oraz możliwość wyjęcia misy razem z jej zawartością. W starszym LZ 250 do wyjęcia ostrza potrzebne było specjalne narzędzie, a części misy i pokrywy nie były zgodne między oboma modelami.
To rozróżnienie ma znaczenie dla zdjęcia: fotografia w artykule przedstawia LZ 251, a nie bohatera tekstu. Pokazuje więc kierunek rozwoju rodziny i wygląd późniejszego Multiboya, ale nie służy jako dokumentacja wariantu LZ 250. Jeśli uda się odnaleźć licencjonowaną fotografię pierwszego modelu, można będzie zastąpić nią tę ilustrację.
Po LZ 251 pojawiły się dalsze odmiany: LMZ 252, określany jako wersja elektroniczna z regulowaną prędkością, oraz późniejszy LZ 2000. Wszystkie należały do tej samej rodziny, lecz różniły się szczegółami konstrukcji i wyposażenia. Nie należy zatem przenosić parametrów i rozwiązań jednego urządzenia na pozostałe bez sprawdzenia oznaczenia.
Małe urządzenie, konkretne zadanie
Muzealny opis LZ 250 wymienia moc 500 W i obsługę za pomocą jednego przycisku. Rozdrabniacz miał siekać produkty w kilka sekund, ale rzeczywisty rezultat zależał od ilości i rodzaju składników. Prostota obsługi nie oznaczała nieograniczonego zastosowania — urządzenie zaprojektowano do krótkiej pracy ostrza w zamkniętej misie, a nie do wyrabiania ciasta czy długiego miksowania.
Dokładnej liczby wyprodukowanych LZ 250 nie udało się ustalić. W źródłach można znaleźć historię rodziny i zestawienie kolejnych modeli, lecz brak wiarygodnego rozdzielenia nakładów. Warto też odróżnić historię wyrobu od późniejszej nostalgii za Multiboyem: zainteresowanie kolekcjonerów dziś nie jest samo w sobie dowodem, że każde gospodarstwo domowe w NRD posiadało ten model.
Dane ogólne
| Informacja |
Ustalenie |
| Producent |
VEB Elbtalwerk Heidenau, Kombinat Elektromaschinenbau Dresden |
| Model i wersja |
Multiboy LZ 250 |
| Początek produkcji |
Koniec lat 70. według muzealnego opisu |
| Koniec produkcji |
Nieustalony; model zastąpiono LZ 251 na początku lat 80. |
| Liczba wyprodukowanych egzemplarzy |
Nie ustalono |
Dane techniczne
Poniższe parametry dotyczą LZ 250. Fotografia przedstawia LZ 251.
| Parametr |
Wartość |
Uwagi |
| Rodzaj |
Elektryczny rozdrabniacz żywności |
Niewielkie urządzenie kuchenne |
| Moc |
500 W |
Według opisu DDR Museum konkretnego LZ 250 |
| Obsługa |
Jeden przycisk |
Według opisu muzealnego |
| Funkcja |
Siekanie i rozdrabnianie |
Funkcje wersji LZ 250 |
Szczególne podziękowania dla
Zdjęcia
- multiboy-lz-251-commons.jpg — zdjęcie późniejszego modelu LZ 251 w ekspozycji DDR-Museum Pirna, użyte wyłącznie jako oznaczony kontekst rodziny, nie jako fotografia LZ 250; autor: Derbrauni; strona fotografii; CC BY-SA 4.0; bez zmian.