Sprzęty. Ludzie. Historie z tamtych lat.
HISTORIA URZĄDZENIA
ZK-125 należał do rodziny magnetofonów, które wprowadzały szpulowe nagrywanie do polskich domów. Jego automatyka poziomu zapisu miała pomóc osobom, które nie chciały za każdym razem ręcznie ustawiać czułości.
Przy nagrywaniu z radia ważne było uchwycić właściwy moment, ale równie ważny był poziom sygnału. ZK-125 próbował zdjąć część tej odpowiedzialności z użytkownika.
ZRK wprowadziły ZK-125 w 1969 roku jako lampowy, monofoniczny magnetofon szpulowy. Model rozwijał rodzinę ZK-120. Najważniejsza zmiana kryła się w torze nagrywania: poziom sygnału regulowała automatyka zamiast samego potencjometru.
Opisy z epoki przedstawiały ten układ jako zabezpieczenie przed zniekształceniami przy zbyt mocnym sygnale, szczególnie podczas nagrywania audycji. Miał także ułatwiać obsługę mniej wprawnym użytkownikom. Można było skupić się na programie i chwili rozpoczęcia zapisu, zamiast stale korygować poziom.
ZK-125 pozostał urządzeniem lampowym. W wykazie elementów wymieniono EF86, EF83, ECC81, ECL86 i EM84. Optyczny wskaźnik pomagał obserwować pracę urządzenia, choć automat przejmował część ręcznej regulacji. Magnetofon zachował znaną rodzinie ZK formę walizkowej obudowy.
Urządzenie umożliwiało zapis monofoniczny na dwóch ścieżkach. Taśma wymagała założenia, przewinięcia i przechowywania, ale nagranie można było zachować wielokrotnie dłużej niż trwała audycja. To rozwiązanie było szczególnie użyteczne, gdy program radiowy nadawano tylko raz.
ZK-125 i czterościeżkowy ZK-145 są dziś spotykane rzadziej niż podstawowe modele ZK. Źródła potwierdzają specyfikację i opis w „Radioamatorze i Krótkofalowcu” z 1971 roku, nie podają natomiast nakładu. Nie dopisujemy więc liczby wyprodukowanych sztuk ani nieudokumentowanych historii właścicieli.
| Informacja | Ustalenie |
|---|---|
| Producent | ZRK, Warszawa |
| Model | ZRK ZK-125 |
| Okres / początek produkcji | 1969 |
| Rodzaj | Magnetofon szpulowy lampowy; mono, 2 ścieżki |
| Nakład | Nieustalony |
| Parametr | Wartość | Uwagi |
|---|---|---|
| Rok produkcji | 1969 | Karta katalogowa |
| Zapis | 2 ścieżki, mono | Karta modelu |
| Lampy | EF86, EF83, ECC81, ECL86, EM84 | Karta modelu |
| Automatyka poziomu | Tak | Ułatwia zapis audycji |
JESZCZE JEDNA HISTORIA
ZK-120 był polską wersją licencyjnego magnetofonu Grundiga, produkowaną w Warszawie od 1968 roku. Pozwalał nagrywać nie tylko z mikrofonu, lecz także z radia i telewizora, dzięki czemu taśma mogła zachować fragmenty domowego życia.
CZYTAJ HISTORIĘ →
ZK-145 łączył zapis czterościeżkowy z automatyczną kontrolą poziomu nagrania. W jednej obudowie mieścił się magnetofon, wzmacniacz i głośnik.
CZYTAJ HISTORIĘ →
M-2405S był stereofonicznym magnetofonem szpulowym z wbudowanym wzmacniaczem i głośnikami. Dwie prędkości taśmy pozwalały wybierać między dłuższym nagraniem a szerszym pasmem odtwarzania.
CZYTAJ HISTORIĘ →