Akai GX-4000D. Domowa szpula z głowicą GX

Oznaczenie GX na froncie Akai nie było ozdobą. Odnosiło się do głowic Glass and X-Tal Ferrite, które miały zapewniać trwałość i stabilny kontakt z taśmą. GX-4000D łączył tę konstrukcję z dość prostą obsługą domowego magnetofonu.

Magnetofon z serii GX

Akai GX-4000D należał do popularnej serii magnetofonów szpulowych japońskiego producenta. Model oferował stereofoniczne nagrywanie i odtwarzanie na czterech ścieżkach, dwie prędkości oraz miejsce na szpule do 7 cali. Produkowano go w latach 70.; źródła modelowe nie pozwalają bezpiecznie wskazać jednego roku dla wszystkich odmian.

Litery GX oznaczały głowice Glass and X-Tal Ferrite. Akai promowało je jako odporne na zużycie w porównaniu z typowymi głowicami. Nie oznaczało to jednak, że cały magnetofon nie wymagał konserwacji: rolki, paski, hamulce i elementy mechaniczne nadal podlegały starzeniu.

Dwie prędkości, dwa tryby pracy

GX-4000D pracował z prędkością 3¾ lub 7½ cala na sekundę, czyli 9,5 albo 19 cm/s. Niższa prędkość wydłużała czas nagrania, wyższa oferowała lepsze pasmo i dynamikę. Układ czterościeżkowy pozwalał nagrywać stereo w obu kierunkach taśmy.

Przełączanie między źródłem a taśmą i poziomy wejściowe ustawiano na panelu. Model był urządzeniem typu deck, przeznaczonym do współpracy ze wzmacniaczem i kolumnami. Zaletą takiego podziału było dopasowanie magnetofonu do istniejącego zestawu hi-fi.

Wzornictwo i użytkowanie

Szeroki front, dwa wskaźniki i duże szpule stały się czytelnym językiem domowego hi-fi. Na fotografii widać egzemplarz z Fernmeldemuseum Aachen. Muzeum wykorzystywało go do nagrań zapowiedzi, co pokazuje, że sprzęt konsumencki mógł znaleźć także praktyczne zastosowanie instytucjonalne.

Parametry zależą od zastosowanej taśmy i ustawienia urządzenia. Dlatego dane serwisowe warto traktować jako wartości pomiarowe konkretnego modelu, a nie gwarancję osiągów każdego egzemplarza po kilkudziesięciu latach.

Dane ogólne

Dane techniczne