Sprzęty. Ludzie. Historie z tamtych lat.
HISTORIA URZĄDZENIA
MDS-442 był kasetowym deckiem Diora przystosowanym do wieży SSL-042. Elektroniczne sterowanie, wysuwana kieszeń i Dolby B oraz C wyróżniały go wśród urządzeń końca lat 80.
Kaseta w MDS-442 nie wysuwała się z tradycyjnej klapki. Mechanizm umieszczono w ruchomej szufladzie, która po naciśnięciu przycisku wciągała nośnik do środka.
Diora MDS-442 trafiła do produkcji w 1987 roku jako element zestawu SSL-042. Był to stereofoniczny magnetofon kasetowy z elektronicznym sterowaniem i trzema silnikami. Mechanizm umieszczono w wysuwanej kieszeni, stąd potoczna nazwa „szuflada”.
Urządzenie pasowało wzorniczo do zestawu z tunerem AS 642, wzmacniaczem WS 442 i korektorem FS 042. Mogło też współgrać z amplitunerami Tosca AWS 303 i Aida AWS 103, choć ich wejście nagrywające nie zawsze zapewniało właściwy poziom sygnału.
Osobne napędy obsługiwały przesuw taśmy, szybkie przewijanie i wysuw kieszeni. MDS-442 przyjmował taśmy żelazowe, chromowe i metalowe, a Dolby B i C ograniczały szum. Wskaźniki LED ułatwiały kontrolę poziomu nagrania.
Dokumentacja podaje prędkość 4,76 cm/s oraz pasmo zależne od rodzaju taśmy: co najmniej 12,5 kHz dla Type I i 14 kHz dla Type II oraz IV. Przy Dolby C stosunek sygnału do szumu wynosił 67 dB w warunkach pomiarowych instrukcji. Rzeczywisty wynik zależy od stanu głowicy i kalibracji.
Karta modelu zwraca uwagę na głowicę uniwersalną ALPS i silniki japońskiej produkcji. Wspomina też o przydźwięku sieciowym oraz potrzebie okresowej regulacji docisków i mechanizmu. To przypomnienie, że funkcje i parametry starego decka zależą dziś od konserwacji pasków, rolek i hamulców.
| Informacja | Ustalenie |
|---|---|
| Producent | Diora, Dzierżoniów |
| Model | Unitra ZRK MDS-442 |
| Okres / początek produkcji | 1987 |
| Rodzaj | Magnetofon kasetowy stereo, deck |
| Nakład | Nieustalony |
| Parametr | Wartość | Uwagi |
|---|---|---|
| Prędkość | 4,76 cm/s | Instrukcja serwisowa |
| Nierównomierność | 0,15% | Instrukcja serwisowa |
| Pasmo Type I | 40–12 500 Hz | Minimum wg DIN |
| Pasmo Type II/IV | 40–14 000 Hz | Minimum wg DIN |
| SNR | 67 dB z Dolby C | Warunki pomiarowe instrukcji |
| Zasilanie | 220 V, 50 Hz; do 25 VA | Dane historyczne |
| Wymiary / masa | 440×90×260 mm / ok. 7 kg | Dokumentacja serwisowa |
JESZCZE JEDNA HISTORIA
ZK-120 był polską wersją licencyjnego magnetofonu Grundiga, produkowaną w Warszawie od 1968 roku. Pozwalał nagrywać nie tylko z mikrofonu, lecz także z radia i telewizora, dzięki czemu taśma mogła zachować fragmenty domowego życia.
CZYTAJ HISTORIĘ →
ZK-125 należał do rodziny magnetofonów, które wprowadzały szpulowe nagrywanie do polskich domów. Jego automatyka poziomu zapisu miała pomóc osobom, które nie chciały za każdym razem ręcznie ustawiać czułości.
CZYTAJ HISTORIĘ →
ZK-145 łączył zapis czterościeżkowy z automatyczną kontrolą poziomu nagrania. W jednej obudowie mieścił się magnetofon, wzmacniacz i głośnik.
CZYTAJ HISTORIĘ →