Junost 402B: mały ekran, który trafił do NRD

Telewizor nie musiał być ciężkim meblem ustawionym na stałe w salonie. Junost 402B należał do radzieckiej serii przenośnych odbiorników czarno-białych, a wbudowana antena teleskopowa była częścią pomysłu na mniejszy i łatwiejszy do przestawienia ekran. Zachowane fotografie pokazują go nie tylko jako muzealny eksponat, ale też w konkretnym zestawie domowej elektroniki z NRD.

Mały telewizor z Moskwy

Junost 402B produkowały Moskiewskie Zakłady Radiotechniczne. DDR Museum datuje ten model w przybliżeniu na lata 1975–1980 i opisuje go jako przenośny telewizor czarno-biały z wbudowaną anteną teleskopową. Seria Junost miała być kompaktową alternatywą dla stacjonarnych odbiorników; urządzenia sprzedawano w Związku Radzieckim oraz w innych państwach bloku wschodniego.

Sama nazwa serii znaczy „młodość”, ale ciekawsza od nazwy jest praktyczna obietnica konstrukcji: ekran można było przestawić tam, gdzie akurat zebrali się domownicy. Nie trzeba dopowiadać opowieści o działce czy podróży, których nie potwierdzają źródła o konkretnym egzemplarzu. Wiadomo za to, że 402B rzeczywiście przekroczył granicę ZSRR.

Wariant sprzedawany w NRD

Fotografia Hansa Wollny'ego przedstawia Junost-402B i towarzyszy jej informacja, że właśnie ten wariant był sprzedawany w NRD. Taki rynek pasuje do szerszego obrazu dystrybucji serii opisanego przez DDR Museum: radzieckie telewizory trafiały również do innych krajów socjalistycznych.

Warto zachować dokładne oznaczenie. W źródłach występują 402B oraz 402BE; ta druga wersja jest opisywana jako odmiana eksportowa z niemieckim standardem odbioru. Jej dane katalogowe nie są automatycznie danymi każdego 402B. Przy sprzęcie z rodziny o podobnych nazwach jedna litera potrafi zmienić tuner, rynek i konfigurację.

Telewizor przy komputerze

Najbardziej zaskakujący ślad codziennego zastosowania znajduje się na zdjęciu stanowiska Robotron KC 85/1. Obok wschodnioniemieckiego komputera stoją magnetofon Geracord 6020 Portable, drukarka Robotron K 6313 i radziecki Junost-402B. W tym układzie telewizor pełni rolę ekranu komputera.

Fotografia dokumentuje konkretny zestaw, nie projekt fabryczny Junosta jako monitora. Nie wyjaśnia też, jak dokładnie połączono urządzenia ani czy każdy egzemplarz 402B można było wykorzystać w ten sam sposób. Mimo tego jest mocnym obrazem wymiany i praktycznych rozwiązań w elektronice bloku wschodniego: telewizor mógł służyć jako część większego stanowiska, gdy w domu pojawiał się komputer.

Co wiadomo o parametrach

Dokładna karta techniczna Junosta 402B okazała się trudniejsza do odnalezienia niż jego fotografie. DDR Museum potwierdza typ urządzenia, antenę, producenta i przybliżone datowanie, ale nie podaje w tej karcie wymiarów, masy ani poboru mocy.

W zestawieniach modelu Junost 402BE pojawia się ekran 31 cm, masa około 9 kg i zasilanie sieciowe lub bateryjne. To inna, eksportowa odmiana, a część parametrów pochodzi z danych kolekcjonerskich. Nie wpisujemy ich więc do tabeli 402B. Dla konkretnego modelu bezpieczniej zostawić widoczną lukę niż udawać precyzję.

Dane ogólne

Dane techniczne