Sony TC-50. Dyktafon, który poleciał na Księżyc

Niewielki kasetowy rejestrator znalazł się w wyposażeniu załóg Apollo, bo głosowa notatka była szybsza od ręcznego zapisywania każdego szczegółu. Ten sam sprzęt mógł też odtwarzać muzykę podczas czasu wolnego.

Kieszonkowa kaseta dla notatek

Sony TC-50 zaprojektowano jako kompaktowy rejestrator do dyktowania. Producent wprowadził go na rynek w 1968 roku, gdy kaseta kompaktowa zaczynała zdobywać nowe zastosowania poza domowym odsłuchem. Mała obudowa i zasilanie bateryjne nadawały mu charakter przenośnego narzędzia.

Urządzenie mogło zapisywać głos i odtwarzać kasety. Niewielkie wymiary ułatwiały korzystanie z niego w ograniczonej przestrzeni. W muzealnym egzemplarzu po misji Apollo 12 zachowały się także elementy mocujące do wnętrza kapsuły.

Notatki załogi i kasety z muzyką

Smithsonian National Air and Space Museum przechowuje TC-50 i kasety, które poleciały na Apollo 12. Muzeum opisuje ich użycie do rejestrowania informacji związanych z dziennikiem załogi. Relacje misji Apollo wskazują również, że astronauci zabierali kasety z muzyką.

Warto oddzielić potwierdzone fakty od późniejszych opowieści. Muzeum potwierdza pochodzenie konkretnego urządzenia z Apollo 12; teksty i nagrania z programu dokumentują użycie rejestratorów kasetowych przez astronautów. Nie każda anegdota o konkretnym astronaucie i kasecie ma równie mocne potwierdzenie.

Mały sprzęt w wielkiej misji

TC-50 przypomina, że wyposażenie wypraw kosmicznych obejmowało również zwyczajne narzędzia do pracy i odpoczynku. Rejestrowanie głosu pomagało zachować obserwacje, a muzyka tworzyła chwilę prywatnej przestrzeni w ciasnej kapsule.

Fotografia przedstawia muzealny TC-50 w Houston Space Center, a opis ekspozycji podaje jego wykorzystanie od Apollo 10. Z kolei autentyczny egzemplarz Smithsonian pochodzi z Apollo 12. Tych dwóch obiektów nie należy ze sobą utożsamiać.

Dane ogólne

Dane techniczne