B113 — szpulowe hi-fi Tesli bez wbudowanego głośnika

W magnetofonie szpulowym trzy głowice rozdzielają zadania: jedna kasuje wcześniejszy zapis, druga zapisuje sygnał, a trzecia odczytuje go z taśmy. Tesla B113 należała do późnej generacji domowych magnetofonów, w których takie rozwiązanie łączono z zapisem stereo i dwiema prędkościami przesuwu. Była urządzeniem dla zestawu audio, a nie samodzielnym radiomagnetofonem z głośnikiem w obudowie.

Późna generacja magnetofonów Tesla

B113, oznaczona symbolem ANP 266, powstała w zakładach Tesla w Přelouču. Źródła kolekcjonerskie umieszczają ją na początku lat osiemdziesiątych; zestawienia wskazują lata 1981–1982, choć nie wszystkie podają identyczne datowanie. Model rozwijał linię rozpoczętą przez B73, a jego następcą w ofercie został B115.

Zmiany dotyczyły wyglądu i mechaniki. Trzy głowice oraz czterościeżkowy zapis stereo pozwalały uzyskać odsłuch dwóch kanałów i monitorować nagranie w trakcie jego wykonywania. Dwie prędkości przesuwu — 9,53 i 19,05 cm/s — odpowiadały różnym potrzebom: niższa pozwalała dłużej nagrywać, wyższa zwiększała możliwości jakościowe. Maksymalna średnica szpuli wynosiła 18 centymetrów.

Wzmacniacz w środku, głośniki na zewnątrz

B113 miała wzmacniacz końcowy o mocy 2 × 10 W i wyjścia do podłączenia dwóch kolumn. Nie wyposażono jej jednak w głośnik odsłuchowy znany z B73. To oznaczało, że magnetofon mógł napędzać zestaw głośnikowy, lecz użytkownik potrzebował osobnych kolumn, by słuchać nagrania przez głośniki. Konstrukcja lokowała B113 w domowym torze hi-fi, obok wzmacniacza lub kolumn, a nie jako urządzenie do postawienia gdziekolwiek i natychmiastowego odsłuchu.

Obudowa z tworzywa miała przezroczystą pokrywę nad szpulami oraz rozkładany uchwyt. Magnetofon ważył około 13 kilogramów. Mógł pracować zarówno w pozycji poziomej, jak i pionowej, co dawało pewną swobodę ustawienia, chociaż mechanizm i przewody nadal wymagały stabilnego miejsca.

Ręczna regulacja poziomu zapisu pozwalała dopasować sygnał do taśmy. Oprócz odsłuchu i nagrywania urządzenie oferowało gniazdo słuchawkowe oraz zdalnie sterowaną pauzę. W zestawieniach parametrów pojawia się także wyłączanie napędu po dojściu taśmy do końca. Dla osoby archiwizującej audycje albo nagrania domowe ważne było połączenie kontroli zapisu z możliwością późniejszego dokładnego odsłuchu.

B113 na tle rodziny

Model łatwo pomylić z sąsiednimi urządzeniami Tesli. B73 poprzedzała B113 i miała głośnik do odsłuchu kontrolnego. B115 była późniejszym rozwinięciem z dodatkowymi zmianami, między innymi rozwiązaniem zatrzymującym napęd po zerwaniu taśmy. Nie należy więc przypisywać B113 wszystkich cech kolejnych magnetofonów serii B11x.

Rozbieżności między zestawieniami lat produkcji pozostają niewielkie, ale warte odnotowania. Radiomuseum podaje rok 1980/81, a kolekcjonerskie zestawienie Teletým wskazuje 1981–1982. W tabeli przyjmujemy przedział 1981–1982 jako typowy dla produkcji modelu, zachowując wcześniejszą datę jako rozbieżność. Nie znaleziono wiarygodnego łącznego nakładu B113.

Dane ogólne

Dane techniczne