Sprzęty. Ludzie. Historie z tamtych lat.
HISTORIA URZĄDZENIA
Tonette był polskim, lampowym magnetofonem szpulowym produkowanym od 1963 roku. Dwie prędkości i zapis dwuścieżkowy wpisywały go w czas, gdy nagrywanie w domu stawało się dostępne.
W latach 60. magnetofon pozwalał utrwalić głos, muzykę albo fragment audycji. Tonette łączył tę swobodę z widoczną techniką lampową i zielonym wskaźnikiem.
Tonette pojawił się w katalogach ZRK w 1963 roku i był wystawiany na XXXII Międzynarodowych Targach Poznańskich. Należał do wcześniejszej linii polskich magnetofonów, poprzedzającej popularną rodzinę ZK. Był lampowy, monofoniczny i dwuścieżkowy.
Taśma przesuwała się z prędkością 4,75 lub 9,5 cm/s. Użytkownik mógł wybrać dłuższy zapis albo większą szczegółowość nagrania. W układzie pracowały lampy EF86, ECC85, EL84 i EM84.
Tonette nie miał licznika taśmy, lecz konstrukcja była przygotowana do jego ewentualnego montażu: w płycie znajdowało się wycięcie, a przy sprzęgle przewidziano prowadzenie paska. To drobny przykład praktycznego podejścia projektantów i użytkowników sprzętu, który niekiedy uzupełniano w warsztacie.
Kolejne serie różniły się detalami. Od końca 1967 roku pasek mocowano na stałe, a pokrywa zamykała się plastikowymi zatrzaskami; wcześniejsze miały stalowe zaczepy. Zmieniano również głowicę i układ elektryczny, więc dwa egzemplarze nie muszą być identyczne.
Katalog wysyłkowy z 1968 roku podawał cenę 4000 zł za magnetofon i 95 zł za taśmę. To konkretny ślad codziennego rynku: nagrywanie wymagało zakupu zarówno urządzenia, jak i nośnika.
| Informacja | Ustalenie |
|---|---|
| Producent | ZRK, Warszawa |
| Model | ZRK Tonette |
| Okres / początek produkcji | 1963 |
| Rodzaj | Magnetofon szpulowy lampowy, mono |
| Nakład | Nieustalony |
| Parametr | Wartość | Uwagi |
|---|---|---|
| Prędkości | 4,75 i 9,5 cm/s | Opis katalogowy |
| Ścieżki | 2 | Mono |
| Lampy | EF86, ECC85, EL84, EM84 | Karta modelu |
| Wymiary / masa | 355×300×170 mm / 10 kg | Karta OldRadio |
| Cena 1968 | 4000 zł; taśma 95 zł | Katalog wysyłkowy |
JESZCZE JEDNA HISTORIA
ZK-120 był polską wersją licencyjnego magnetofonu Grundiga, produkowaną w Warszawie od 1968 roku. Pozwalał nagrywać nie tylko z mikrofonu, lecz także z radia i telewizora, dzięki czemu taśma mogła zachować fragmenty domowego życia.
CZYTAJ HISTORIĘ →
ZK-125 należał do rodziny magnetofonów, które wprowadzały szpulowe nagrywanie do polskich domów. Jego automatyka poziomu zapisu miała pomóc osobom, które nie chciały za każdym razem ręcznie ustawiać czułości.
CZYTAJ HISTORIĘ →
ZK-145 łączył zapis czterościeżkowy z automatyczną kontrolą poziomu nagrania. W jednej obudowie mieścił się magnetofon, wzmacniacz i głośnik.
CZYTAJ HISTORIĘ →