Braun T3 — małe radio o wielkiej dyscyplinie formy

Radio kieszonkowe miało przestać być tylko małym odbiornikiem. Braun T3 z 1958 roku był także starannie zaprojektowanym przedmiotem: prostokątną obudowę porządkowały skala, pokrętło i oszczędne oznaczenia. To niewielkie radio powstało we współpracy Dietera Ramsa z Hochschule für Gestaltung Ulm.

Radio dla jednej osoby

Tranzystory pozwalały budować mniejsze i lżejsze odbiorniki niż wcześniejsze konstrukcje lampowe. T3 należał do generacji, która przenosiła radio poza salon: słuchacz mógł zabrać je do pracy, na spacer czy do innego pokoju.

Model zaprojektowali Dieter Rams i zespół HfG Ulm w 1958 roku. Rams pracował w Braun, a uczelnia z Ulm wnosiła podejście do funkcji, porządku i czytelności. W T3 pokrętła i oznaczenia nie miały odciągać uwagi od podstawowej czynności: wyboru stacji i regulacji odbioru.

Mała obudowa, czytelne sterowanie

Radio kieszonkowe musiało zmieścić w kompaktowej bryle tuner, głośnik, baterie i elementy sterowania. Obudowa Braun T3 była prosta, a skala i pokrętło tworzyły wyraźny układ. Takie uporządkowanie stało się jednym z charakterystycznych przykładów wzornictwa Braun.

Wokół T3 często wspomina się o podobieństwie do późniejszych minimalistycznych urządzeń, lecz nie należy sprowadzać historii projektu do jednego porównania. Jego wartość wynika z połączenia wczesnego radia tranzystorowego z funkcjonalnym językiem projektowania.

Model i rodzina

T3 z 1958 roku należy odróżnić od późniejszych urządzeń Braun o podobnych literowo-cyfrowych oznaczeniach. Muzealne zbiory SFMOMA i MoMA rejestrują T3 jako przenośne radio tranzystorowe, a także jako część zestawu TP 1 z gramofonem P 1.

W galerii pokazuję zdjęcie zbiorcze przenośnych odbiorników Braun na wystawie SFMOMA. Jest ono udostępnione na licencji Creative Commons, ale nie wskazuje, który z widocznych odbiorników to T3; dlatego pełni funkcję kontekstową.

Dane ogólne

Dane techniczne