Julia Stereo. Przestawne radio, które grało w dwóch kanałach

Radio może być zasilane z baterii i mieć uchwyt do przenoszenia, a mimo to nie nadawać się na spacer. Julia Stereo należała do takich urządzeń: jej rozbudowane wyposażenie i duża obudowa skłaniały producenta, by mówić o odbiorniku „przestawno-domowym”.

Rozbudowana Eltra z 1979 roku

Pierwsze informacje o Julii pojawiły się w 1979 roku w czasopiśmie „Radioelektronik”, w omówieniu urządzeń bydgoskiej Eltry. Autor tekstu, inżynier A. Kacperski, zaliczył ją do odbiorników standardowych o dużych wymiarach, wyróżniających się rozbudowanym układem i wyposażeniem. W tej samej grupie opisywał nowe modele, które dopiero miały trafić do handlu.

Julia odbierała fale długie, średnie, siedem zakresów krótkich oraz UKF. Oferowała dwa standardy FM: OIRT i CCIR. Zakres CCIR w większości egzemplarzy kończył się na 100 MHz, a nie na współczesnych 108 MHz; pełny zakres miały tylko nieliczne sztuki z końcowego okresu produkcji. To detal, który przypomina, że „UKF” nie zawsze oznaczał identyczne pasmo.

Stereofonia, którą trzeba było podłączyć

Wbudowany głośnik nie zapewniał samodzielnego odsłuchu stereo. Julia miała dekoder stereofoniczny i dwa wzmacniacze mocy, ale do uzyskania dwóch kanałów potrzebowała zewnętrznych głośników albo słuchawek. Przy podłączeniu jednego zewnętrznego głośnika odtwarzany był kanał prawy, a lewy pozostawał w głośniku wbudowanym.

Według opisu z epoki wzmacniacz oferował 2 × 5 W przy zasilaniu sieciowym oraz 2 × 2,5 W z baterii. To znaczna różnica w zależności od źródła energii. Z tyłu znalazły się między innymi wyjścia na wzmacniacz i magnetofon, dwa gniazda głośnikowe 4 Ω oraz wejścia zasilania sieciowego i akumulatorowego.

Skala, programator i wielka obudowa

Pionowa skala zajmowała około jednej trzeciej frontu. Przesuwane znaczniki pomagały oznaczać położenia stacji, a pięć przycisków pozwalało wybierać zaprogramowane stacje UKF. Użytkownik dostawał osobne regulatory głośności, balansu, tonów niskich i wysokich, wskaźnik poziomu sygnału i baterii oraz kontrolkę stereofonii.

Julia była urządzeniem do przestawienia z pokoju do pokoju, na działkę lub do innego miejsca, gdzie przydawał się odbiornik zasilany również z baterii. Była produkowana także jako eksportowy Tramp WE 100, choć odmiany pod tą nazwą różniły się wyposażeniem i mogły być monofoniczne. Nie należy więc zakładać, że każdy Tramp był identyczną Julią.

Katalog OldRadio datuje Julię Stereo na 1979 rok i podaje układ 28 tranzystorów, układy scalone UL1211, UL1611 i dwa UL1481P. Produkcję zakończono prawdopodobnie około 1991 roku, ale to przybliżenie źródła kolekcjonerskiego.

Dane ogólne

Dane techniczne