Sokol 403. Kieszonkowe radio z paskiem na ramię

Przenośne radio nie musiało być większe od książki ani mieć bogatego zestawu funkcji, by towarzyszyć w drodze. Sokol 403 zaprojektowano właśnie jako mały odbiornik bateryjny, który można było nosić przy sobie.

Mały następca popularnego Sokola

Moskiewski zakład radiowy rozpoczął produkcję Sokola 403 w 1971 roku. Polska karta kolekcjonerska OldRadio opisuje go jako następcę wcześniejszego Sokola. W obudowie z tworzywa znalazł się odbiornik tranzystorowy z zakresem fal długich i średnich. Katalog Radiomuseum podaje siedem tranzystorów i układ superheterodynowy.

To był zestaw wystarczający do codziennego słuchania lokalnych stacji, a przy dobrych warunkach także dalszych sygnałów na falach długich. Nie ma tu rozbudowanego zestawu pasm ani sieciowego zasilacza. Urządzenie miało być samodzielne: bateria, słuchawka lub mały głośnik i pasek ułatwiający przenoszenie.

Pasek, skala i własny rytm dnia

Na fotografii uwagę przyciąga szeroki skórzany pasek przechodzący za odbiornikiem. Taki detal mówi sporo o sposobie używania sprzętu. Radio nie musiało leżeć na stole: można je było zabrać do warsztatu, na spacer czy na działkę. Oczywiście współczesne zdjęcie pokazuje konkretny zachowany egzemplarz, a nie dokumentację każdego wyposażenia fabrycznego.

Przednia skala jest prosta i czytelna. Obok nazwy Sokol 403 umieszczono informację o dwóch zakresach i siedmiu tranzystorach. Położenia stacji opisano zarówno nazwami zakresów, jak i wartościami częstotliwości. W słownictwie epoki pojawia się „MW” oraz „LW”, znane dziś jako fale średnie i długie.

Radio codzienne, nie laboratoryjne

Sokol 403 należy do pokolenia urządzeń, które przeniosły odbiór radiowy poza stały domowy mebel. Nie był kieszonkowy w dzisiejszym znaczeniu, ale jego masa katalogowa wynosi około pół kilograma. Wewnętrzna antena ferrytowa obsługiwała zakresy AM, a gniazdo anteny zewnętrznej pozwalało poprawić odbiór w trudniejszych warunkach. W katalogu odnotowano też gniazdo słuchawkowe.

Karty źródłowe podają różne wymiary o kilka milimetrów, dlatego traktujemy je jako przybliżone. Radiomuseum datuje produkcję do 1982 roku, ale nie znaleźliśmy fabrycznego dokumentu potwierdzającego końcowy rok ani wielkości produkcji. Pewny pozostaje początek produkcji w 1971 roku.

Dane ogólne

Dane techniczne